Χάθηκε Γάτος

Σάββατο, 18/08/12

Το ταξίδι μας στη Γερμανία

Ήταν πάντα το κρυφό μου όνειρο να παραβρεθώ σε μία συγκέντρωση στην Γερμανία από αυτές που διοργανώνουν οι εκεί φιλοζωικές οργανώσεις για να συναντηθούν όσοι υιοθέτησαν σκύλους από την Ελλάδα.

Η ημερομηνία, λοιπόν, ήταν η 4η Αυγούστου, ήμερα Σάββατο, και η συνάντηση θα γίνονταν στην πόλη Lengede, 250, περίπου, χιλιόμετρα μακριά από το Βερολίνο.

Από καιρό, η Angela, μια από τις επικεφαλής της ομάδας που έχουν υιοθετήσει από εμάς κάποια σκυλιά, μας ρώτησε, εάν θα θέλαμε να είμαστε και εμείς μαζί τους την γιορτινή αυτή ημέρα.
Η απόφαση δύσκολη για πολλούς λόγους, η επιθυμία όμως τόσο μεγάλη που ξεπέρασε όλα τα εμπόδια.

Φύγαμε από τη Θεσσαλονίκη μια φοβερά ζεστή ημέρα και φθάσαμε σε ένα Βερολίνο βροχερό και πολύ χαλαρό για τις δικές μας συνθήκες.

Το Σάββατο το πρωί ξεκινήσαμε για ένα μακρύ ταξίδι με προορισμό ένα πανέμορφο χωριό όπου μας περίμεναν σε ένα καταπράσινο χώρο (εκπαίδευσης σκύλων) όλα τα σκυλιά από την Ελλάδα που μπόρεσαν να παραβρεθούν εκεί.

Η πρώτη μου έκπληξη: μόλις έφθαναν οι καλεσμένοι στο χώρο, έβγαζαν από το σκύλο το λουρί και τον άφηναν ελεύθερο. Μικρά και μεγάλα σκυλάκια έτρεχαν πάνω-κάτω χωρίς κανένα από αυτά να γρυλίσει ή να δημιουργεί πρόβλημα με τη συμπεριφορά του, δέχονταν χάδια και αγκαλιές από όλους, και μας παρέσυραν σε μια γιορτή που κράτησε πολλές πολλές ώρες!

Για εμάς τους μεγάλους υπήρχε ένας μπουφές με φαγητά και γλυκά που τα είχαν ετοιμάσει οι ίδιοι, και η αγορά γίνονταν με κουπόνια, σχετικά φθηνά. Επίσης υπήρχαν πάγκοι με διάφορα αντικείμενα προς πώληση, δηλαδή ένα μικρό bazaar, και τα έσοδα αυτά όλα ήταν φυσικά για να βοηθήσουν τα ζώα της Ελλάδας. Για τους σκύλους υπήρχαν σε διάφορα σημεία κούπες για νερό και κάποιες λιχουδιές από όλους εμάς.

Το πρώτο σκυλί που συνάντησα ήταν ή Άννα μου η οποία ταξίδεψε στη Γερμανία το Δεκέμβριο του 2010. Μόλις με είδε ήρθε στην αγκαλιά μου και μου έδωσε αμέτρητα φιλιά. Ήταν συνέχεια μαζί μου και η χαρά της ήταν πραγματικά μεγάλη. Την καμάρωσα γιατί ομόρφυνε και φαίνονταν πραγματικά ευτυχισμένη.

Εκεί επίσης συνάντησα και την Πέρη, πλέον Ντένη, με το καινούριο της όνομα. Την Ντένη την μαζέψαμε από το Ωραιόκαστρο το 2011, όταν μας τηλεφωνούσαν συνέχεια για ένα εγκαταλελειμμένο σκυλί που θα δηλητηρίαζαν, εάν δεν το μαζεύαμε. Ήταν ένα πραγματικά φοβισμένο και ταλαιπωρημένο ζώο. Το ζευγάρι όμως που την υιοθέτησε κατάφερε με μια καλή εκπαίδευση, αλλά προπαντός με πολλή αγάπη και υπομονή, να την κάνει ξανά ένα σκυλάκι που μπορεί να ζει κανονικά τώρα πια μαζί τους. Έγινε μια κούκλα και οι άνθρωποι της την λατρεύουν πραγματικά.

Μια άλλη έκπληξη ήταν ένα σκυλάκι υιοθετημένο από την Αθήνα πριν 5 χρόνια. Οι γονείς του μαζί με τον γιο τους μου είπαν τα καλύτερα λόγια και πόσο χαρούμενοι είναι για αυτήν τους την επιλογή.

Δυστυχώς δεν κατάφεραν να έλθουν όλοι και γιατί υπήρχε μια γιορτή εκείνες τις ημέρες στην Γερμανία, και γιατί οι αποστάσεις δεν βόλευαν σε πολλούς.

Όμως την επόμενη ημέρα επισκεφθήκαμε άλλα 4 από τα σκυλάκια μας που είναι τώρα πια Γερμανοί υπήκοοι, τη Ζαϊρα, το σχεδόν τυφλό σκυλάκι μας που τώρα το λατρεύει η καινούρια του μαμά, τον Οσκαρ που έγινε πελώριος και δεν χόρταινε να με φιλά και να με αγκαλιάζει, τη Μάξι που ζει σε σπίτι φιλοξενίας αλλά περνά υπέροχα, και την Λίζα μου που χαίρεται και αυτή τις βόλτες της στα μεγάλα λιβάδια.

Δυστυχώς ο χρόνος μας ήταν λίγος και οι αποστάσεις πολύ μεγάλες για να τα δούμε όλα. Μάθαμε όμως τα νέα τους τηλεφωνικά και χαρήκαμε γιατί καταλάβαμε ότι είναι χαρούμενα και περνούν καλά. Αυτός εξάλλου είναι πάντα ο στόχος μας. Να καταφέρουμε να δώσουμε σε όσα περισσότερα ζώα μπορούμε, γιατί δυστυχώς δεν μπορούμε να το κάνουμε για όλα, την ευκαιρία για μια καλή ζωή.

Το βράδυ της εκδήλωσης η Angela K., η Marion Η., η Angela G., η Petra F., η ChristineW., o Jürgen L. και άλλοι φίλοι της οργάνωσης που κάνουν μεγάλες προσπάθειες ώστε να βρεθούν τα καλύτερα σπίτια υιοθεσίας για τα σκυλιά από την Ελλάδα, μαζεύτηκαν στο φιλόξενο σπίτι της Petra, γιόρτασαν όλοι μαζί και φυσικά συζήτησαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Μου έκανε εξαιρετική εντύπωση η καλή συνεργασία όλων και ο κοινός τους στόχος που δεν είναι άλλος από το να βοηθήσουν όσα περισσότερα ζώα μπορούν από την Ελλάδα. Και όλα αυτά έξω από πολιτικές σκοπιμότητες και διαφορές στην καθημερινότητα μας.

Η φιλοξενία όλων απέναντι μας ιδανική. Μας αγκάλιασαν σαν να είμαστε δικοί τους άνθρωποι και έτσι πρέπει να είναι γιατί όλοι εμείς που προσπαθούμε για τα ζώα έχουμε κοινό σκοπό και αυτός μας ενώνει. Αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε και φυσικά ο αγώνας μας να είναι καθημερινός και επίπονος για να έχει αποτέλεσμα.

Πραγματικά αυτό το ταξίδι όνειρο που έγινε πραγματικότητα μου έδωσε δύναμη, και κουράγιο να συνεχίσω.

Αφήνω τελευταία την συνάντηση μου με τον γίγαντα Ρεξ. Ο δικός μας Ρεξ, περίπου 63 κιλά, ταξίδεψε πρόσφατα στο Βερολίνο και φιλοξενείται από την Angela στο σπίτι της, μαζί με την Ματίλντα, και αυτή πέρασε από το καταφύγιο μας, τον μικρό Φίλιππο που ταξίδευσε και αυτός πριν λίγο καιρό, μια μαύρη καλλονή, την Μαύρη από την Λεπτοκαρυά, και την Σάρα ένα γέρικο και άρρωστο Σέττερ (ήταν για ευθανασία) από την Ισπανία. Όλα αυτά τα υπέροχα πλάσματα ζουν και συνυπάρχουν σε ένα χώρο με μια μικρή αυλή χωρίς να δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα. Είναι υπάκουα, τρώνε κανονικά την μερίδα τους και έχουν, φυσικά, την βόλτα τους 3 φορές την ημέρα. Η Angela, όσο και να είναι κουρασμένη, αυτό ποτέ δεν το παραλείπει.

Χάρηκα κι εγώ αυτές τις 4 ημέρες τις εξαιρετικές βόλτες στους πράσινους και δροσερούς δρόμους του Βερολίνου και θα θυμάμαι με πολλή αγάπη και ευγνωμοσύνη όλους αυτούς τους ανθρώπους! Χάρη σε αυτούς, ζώα σαν τον Ρεξ, που στην Ελλάδα δεν θα είχαν καμία ελπίδα, γνωρίζουν την φροντίδα και την αγάπη ενός σπιτιού όπως αυτό στο οποίο ζει τώρα. Τους ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου και για το ονειρεμένο ταξίδι αλλά και για τη συγκίνηση που ένιωσα βλέποντας όλα αυτά τα ζώα να είναι χαρούμενα και ευτυχισμένα στις καινούριες τους οικογένειες, έχοντας όμως μέσα στην καρδιά τους (χωρίς να μας ξεχνούν) όλους εμάς εδώ στην Ελλάδα που τους βοηθήσαμε να αποκτήσουν αυτή τη ζωή!

Σάββατο, 18/08/12