Ίαν, μια ιστορία αγάπης!
Ήταν περίπου 16 χρόνια πριν. Ήμασταν σαν «ΑΓΑΠΗ» στα πρώτα δύσκολά χρόνια των προσπαθειών που κάναμε να βοηθήσουμε και να σώσουμε όλα τα ζώα που είχαν ανάγκη. Έτσι πιστεύαμε, και τρέχαμε όλη την ημέρα όπου μας καλούσαν, χωρίς να λέμε όχι. Κάπως έτσι ήρθε στη ζωή μας ο Ίαν, ένα γατάκι περίπου 4 μηνών, πολύ κακοποιημένο και με σοβαρά προβλήματα υγείας.
Κάναμε πολλές επισκέψεις στις κλινικές της Κτηνιατρικής του Α.Π.Θ. για τις διάφορες πληγές και τα δερματικά που κατά διαστήματα τον ταλαιπωρούσαν. Το πιο σημαντικό όμως πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσε να σταθεί στα ποδαράκια του και να περπατήσει. Σερνόταν για να πάει στην τουαλέτα, σερνόταν για να πάει στο φαγητό του. Προσπαθούσε όμως, σηκωνόταν για λίγο και μετά έπεφτε. Είχε πολύ πείσμα και μεγάλη όρεξη για ζωή και όταν έφυγαν οι πληγές του και τελείωσαν οι θεραπείες του, απέκτησε ένα υπέροχο γυαλιστερό τρίχωμα και φάνηκαν τα πολύ όμορφα πράσινα ματάκια του, που μας κοιτούσαν με αγάπη καθημερινά.
Πάντα, σε όλα τα χρόνια των προσπαθειών μας, ψάχναμε για υιοθεσίες και φιλοξενίες για όλα τα σκυλάκια και τα γατάκια που περιθάλπαμε. Για τον Ίαν δεν βρέθηκε δυστυχώς καμία υιοθεσία, κι εμείς που τον αγαπήσαμε πολύ μέσα από τις προσπάθειες που κάναμε για να τον σώσουμε, τον κρατήσαμε και πορευτήκαμε μαζί του για 16 ολόκληρα χρόνια.
Ήταν ένα πλάσμα ευγενικό, διακριτικό, παρά τα προβλήματά του, προσπαθούσε να κάνει τα πάντα μόνος του, ήθελε χάδια και όταν μας κοιτούσε με τα υπέροχα ματάκια του, ήταν σαν να μας ζητούσε συγγνώμη. Μας αγαπούσε όλους μέσα στο σπίτι. Και όταν μερικά χρόνια πριν απέκτησε μια φίλη, τη Λόλα, ήταν αγκαλιά όλη την ημέρα και ο ένας φρόντιζε τον άλλο με μεγάλη αγάπη. Πριν από 3 χρόνια χάσαμε τη Λόλα. Ο Ίαν μελαγχόλησε και άρχισαν τα προβλήματα με τα δερματικά του ξανά. Άρχισε να χάνει βάρος και ξαφνικά πέρσι διαγνώστηκε με καρκίνο στο έντερο. Του κάναμε χημειοθεραπείες, κατάφερε να σταθεί ξανά στα ποδαράκια του και συνέχισε να ζει όπως και πριν. Η Κτηνίατρος δεν μας είχε δώσει μεγάλο περιθώριο ζωής, αυτός όμως κατάφερε για περισσότερο από έναν χρόνο να είναι μαζί μας και να μας κάνει χαρούμενους. Ξαφνικά όμως, πριν μερικές ημέρες, ό Ίαν άλλαξε συμπεριφορά. Κατάλαβε ότι έφτανε το τέλος του. Του κάναμε ένα τελευταίο μπάνιο, του δώσαμε τροφές που αγαπούσε, αλλά την Κυριακή δεν ήθελε πια να φάει Τα ματάκια του μπήκαν μέσα, συνέχισε όμως να μας κοιτά πονεμένα σαν να μας χαιρετούσε. Ήταν πολύ ήρεμος όταν, χωρίς να μιλήσει καθόλου, μπήκε στη φωλίτσα που αγαπούσε για τελευταία φορά.
Εκεί τον βρήκαμε τα ξημερώματα της Δευτέρας, χωρίς ζωή πια.
Αυτός ήταν ο Ίαν που πάλεψε παρόλη την κακοποίηση που είχε υποστεί και έζησε με αξιοπρέπεια 16 ολόκληρα χρόνια δίνοντας και παίρνοντας πολλή αγάπη.
Ίαν, αγαπημένο μας αγοράκι, καλό σου ταξίδι.
Σε αγαπούμε πολύ.
(αρχική ανάρτηση στη σελίδα facebook της “Αγάπης” στις 08.09.2021)
Τετάρτη, 6/10/21
