Το τσιπάκι που έσωσε τον Κεραυνό
Πριν μερικές ημέρες δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από την κα. Τσιάνη, υπεύθυνη στο «Χαμόγελο του Παιδιού» που βρίσκεται κάπου στον Φοίνικα. Με ενημέρωσε ότι εδώ και δύο εβδομάδες περίπου εμφανίστηκε έξω στο παρκινγκ του Ιδρύματος ένα νεαρό σκυλάκι περίπου ενός έτους, πολύ φιλικό και χαρούμενο. Του έδωσαν νερό και φαγάκι, με παρακάλεσε όμως να το πάρουμε γιατί μέσα στην αυλή έχουν άλλα δυο. Το σκέφτηκα πολύ και αποφάσισα να βοηθήσω. γιατί είναι ένα Ίδρυμα που ασχολείται με παιδάκια και ένα αδέσποτο να περιφέρεται έξω από την αυλή τους δεν θα είναι μια ευχάριστη εικόνα.
Έτσι λοιπόν, σήμερα με τον Πάνο που με μεγάλη προθυμία δέχθηκε να με βοηθήσει και τον ευχαριστώ πολύ, πήγαμε στο «Χαμόγελο του Παιδιού». Παρκάραμε και είδαμε ένα όμορφο σκυλάκι ξαπλωμένο μπροστά στην καγκελόπορτα και ένα κοριτσάκι από μέσα να το χαϊδεύει. Τα παιδιά του έδωσαν το όνομα Flash, και αυτός κουνούσε χαρούμενος την ουρά του. Είχαν ενημερωθεί ότι θα έρθει μια φιλοζωική να το πάρει και μόλις μας είδαν χάρηκαν γιατί θα του βρίσκαμε το δικό του σπίτι. Ο Flash σαν να ήξερε από αυτοκίνητο και από λουρί, μπήκε αμέσως μέσα και ξεκινήσαμε να πάμε στον κτηνίατρο για εμβόλιο και εξετάσεις. Το πρώτο πράγμα βέβαια που ζητήσαμε ήταν να ελέγξει η κτηνίατρος εάν έχει τσιπ. Και το τσιπ βρέθηκε και μαζί με αυτό βρέθηκε και ο άνθρωπος που το είχε υιοθετήσει! Όλοι μας μείναμε άφωνοι και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη. Στο πρώτο τηλεφώνημα δεν είχαμε απάντηση. Στο δεύτερο τηλεφώνημα, όμως, απάντησε μια γυναικεία φωνή, που όταν της είπα ότι βρήκαμε τον σκυλάκο της, λύγισε και ξέσπασε σε λυγμούς. Τον Κεραυνό, αυτό είναι το όνομα του, τον είχε χάσει, όπως μας είπε, πριν περίπου 2 εβδομάδες, όταν τον πήγε βόλτα στην Μίκρα, για να τρέξει. Εκεί ήρθε μια αγέλη σκύλων, τον παρέσυρε, βγήκε το λουρί από τον λαιμό του και έτσι τον έχασε. Έψαξε παντού, όμως ήταν και πολύ μακριά από το σπίτι όπου μένουν κάπου στην Αγ. Δημητρίου με Λαμπράκη, κι έτσι ο Κεραυνός κάποια στιγμή πήρε μόνος του τον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι του. Περνώντας όμως από το «Χαμόγελο του Παιδιού» οι φωνούλες των παιδιών το κράτησαν εκεί. Και τελικά αν δεν πηγαίναμε να το πάρουμε, ίσως ποτέ να μην έβρισκε το σπίτι του.
Ήταν πραγματικά ένα θαύμα, που απέδειξε και πόσο πολύτιμη είναι η τοποθέτηση του τσιπ. Η Νικολέτα που τον είχε υιοθετήσει από μικρό κουταβάκι μαζί με τον γιό της, τον λατρεύουν, τον είχε στειρώσει και τον πρόσεχε σαν παιδί της. Όταν φθάσαμε στο σπίτι τους, η Νικολέτα μας περίμενε με γλυκά και με μάτια όλο συγκίνηση. Ανοίξαμε την πόρτα του αυτοκινήτου και ο Κεραυνός χάθηκε στης αγκαλιά της.
Για εμάς ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή και μας έκανε να ξεχάσουμε ό,τι μας βάραινε πιο πριν. Στο μυαλό μου όμως ήρθαν πολλές ιστορίες για σκυλάκια που χάθηκαν έτσι ξαφνικά, τα περισσότερα ίσως δεν είχαν τσιπ και έδωσαν μεγάλο πόνο και λύπη στους ανθρώπους που τα αγαπούσαν. Μετά από αυτό το όμορφο τέλος που είχε η περιπέτεια του Κεραυνού, όλοι μας ας μη καθυστερούμε να βάλουμε το τσιπάκι στο σκυλάκι που θα υιοθετήσουμε, ούτε να έχουμε άλλες σκέψεις γι’ αυτό, γιατί είναι το πιο απαραίτητο εφόδιο που θα δώσουμε στο ζωάκι που αγαπάμε.
Στην οικογένεια της Νικολέτας ευχόμαστε, να είναι μαζί με τον Κεραυνό, τον όμορφο αυτό σκυλάκο με υγεία και πάντα χαρούμενοι.
(αρχική ανάρτηση στη σελίδα facebook της “Αγάπης” στις 16.04.2021)
Πέμπτη, 6/05/21
