O καλός μας Λάζαρος
Πριν περίπου ένα μήνα, κάπου έξω από το Σχολάρι, κυκλοφορούσε, αδύναμος, πονεμένος με τα τρία του ποδαράκια και πολύ πεινασμένος, ο Λάζαρος.
Η Μαρία μόλις τον αντίκρισε πήρε το μήνυμα! Άμεση μεταφορά και φροντίδα στον κτηνίατρο. Αυτό χρειάζονταν.
Έτσι, μαζί με την άλλη Μαρία Α., η οποία πάντα βρίσκεται και βοηθά όπου χρειάζεται και την ευχαριστούμε πολύ, έκαναν αυτό που ο καθένας πρέπει να κάνει όταν συναντήσει ένα ζώο, σκύλο ή γάτα, το οποίο έχει κάποιο πρόβλημα υγείας.
Πρέπει να το καταλάβουμε όλοι εμείς που αγαπάμε και φροντίζουμε τα ζώα: είναι αναγκαίο να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, μιας και το κράτος μας απογοητεύει καθημερινά.
Δεν λέω, οι περισσότεροι από εμάς πραγματικά ξεπερνούμε τις δυνάμεις μας, εκτός ίσως από κάποιους λίγους που επιμένουν να αποποιούνται των ευθυνών τους, προσπαθώντας να φορτώσουν κυριολεκτικά, άρρωστα ή τραυματισμένα ζώα, σε Φιλοζωικά ή φιλόζωους. Θα το επαναλάβω, ίσως για πολλοστή φορά, και λυπάμαι γι’αυτό, ότι τα φιλοζωικά Σωματεία λειτουργούν με ελάχιστους πλέον εθελοντές, με σχεδόν καθόλου χρήματα, και με μεγάλη πολύ μεγάλη κούραση, ψυχική και σωματική.
Σήμερα όμως εδώ μιλάμε για τον καλό μας Λάζαρο, ο οποίος αναρρώνει καθημερινά και χαιρόμαστε πολύ γι’αυτό. Είμαστε σίγουροι ότι θα ξεπεράσει το πρόβλημα της υγείας του. Έχει ερλιχίωση και σαρκοκόπτη, και πολύ σύντομα θα γίνει αγνώριστος.
Τότε θα θελήσει να βρει κι αυτός το δικό του σπίτι για να τρέξει, να χαρεί και να κερδίσει τον χαμένο του χρόνο.
Όλοι μας θα τον βοηθήσουμε!
Κυριακή, 11/03/12
