Η Τζίντζερ ετοιμάζεται για το νέο της σπίτι!
Ενημέρωση (29.1.2012):
H καλή μας η Τζιντζερ έφτασε τελικά στον προορισμό της,
η καινούρια της οικογένεια την υποδέχθηκε με πολλή αγάπη,
και τώρα ανυπομονούμε για ακόμα περισσότερα νέα της!
Ευχαριστούμε πολύ την Αναστασία Τσουλιά που όλο το τελευταίο διάστημα στήριξε τη Τζίντζερ, και βοήθησε στην, όσο το δυνατό, πιο ομαλή μετάβαση της στο νέο της περιβάλλον!
Την προετοιμασία της Τζίντζερ για το νέο της σπίτι, ανέλαβε η θετική εκπαιδεύτρια, κα. Αναστασία Τσουλιά. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τί μας έγραψε για τη Τζίντζερ:
“Πριν ένα μήνα περίπου η κα Ιζαμπέλα ζήτησε τη βοήθεια μου, σχετικά με την Τζίντζερ, ημίαιμο λυκοσκυλάκι.
Η περιγραφή τότε, ήταν πως η Τζίντζερ ήταν ένα εγκαταλελειμμένο ζώο, βαριά κακοποιημένο, σωματικά και ψυχικά, ιδιαιτέρως φοβικό και που όταν τη βρήκε (περίπου πριν 7-8 μήνες) είχε μεγάλα και σοβαρά δερματικά προβλήματα.
Η αγωγή για την υγεία της πήγε πολύ καλά και η διαμονή της στο καταφύγιο μέρα με τη μέρα της έδινε ασφάλεια, τροφή και χάδι, τρίπτυχο που εξέλειπε ως εκείνη τη στιγμή από τη ζωή της.
Κάπου στα μέσα Νοεμβρίου, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον υιοθεσίας για την Τζίντζερ. Εκεί έλαβε χώρα και η επικοινωνία μαζί μου, στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε το ζώο σχετικά με τις διάφορες φοβίες που είχε αναπτύξει. Προγραμματίστηκε η στείρωσή της και αμέσως μετά ξεκίνησα τις επισκέψεις μου.
Στην πρώτη μου επίσκεψη, επιβεβαιώθηκε πλήρως η περιγραφή της κας Ιζαμπέλας και ο όρος «φοβικό σκυλί». Η Τζίντζερ, αν και χαιρότανε με την παρουσία μας, δεν πλησίαζε ούτε στα 5 μέτρα. Αυτάκια και βλέμμα κάτω και με την πρώτη ευκαιρία τρύπωνε γρήγορα γρήγορα στο σπιτάκι της. Δεν τολμούσες να κουνήσεις χέρια, να μιλήσεις, να την κοιτάξεις στα μάτια, να κάνεις ένα βήμα (κι ας ήταν και προς τα πίσω) και…..μην τυχόν εμφανίσεις λουράκι! Κακός χαμός! Έμπαινε στο σπιτάκι της και δεν έβγαινε ούτε και όταν μύριζε τις λιχουδιές!
Περάσαμε τις πρώτες τέσσερις μέρες, απλά να κοιταζόμαστε, να της μιλάω χαμηλά και ήρεμα για να συνηθίζει τη φωνή μου, την παρουσία μου και να προσπαθώ να την κάνω να φάει μία λιχουδιά από το χέρι μου. Ώσπου ξαφνικά, θέλησε να μου δώσει μια ευκαιρία. Σε ανύποπτη στιγμή κι ενώ έδινα λιχουδίτσες στα γύρω σκυλάκια (στα κλουβάκια τους), με χτύπησε ελαφρά στο χέρι, σαν να μου έλεγε «θέλω κι εγώ»! Κι εκεί ξεκινήσαμε την επικοινωνία!
Θέλοντας να την ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη της, της έφτιαξα με τα χεράκια μου τις πιο λαχταριστές σπιτικιές λιχουδιές και της αγόρασα ένα νέο λουράκι – νέα αρχή λοιπόν!
Καθημερινά μαθήματα απευαισθητοποίησης του λουριού, ήχοι, κινήσεις και χτίσιμο εμπιστοσύνης. Αργά και σταθερά βήματα, άρχισαν να την εξοικειώνουν.
Σήμερα, κάναμε τα πρώτα βήματά μας με λουρί. Φανταστείτε ένα μικρό παιδάκι, περίπου ενός έτους, να το κρατάμε από τα χεράκια και να κάνουμε μαζί τα πρώτα βηματάκια του. Έτσι και με τη Τζίντζερ, που με εμπιστεύτηκε και αρχίσαμε σιγά – σιγά να περπατάμε με το λουράκι. Βήμα και επιβράβευση με λιχουδίτσα, ξανά και ξανά…
Θα συνεχίσω καθημερινά να την βοηθώ, μέχρι τη μέρα που θα ταξιδέψει για τη νέα της οικογένεια (τέλος Γενάρη). Εκεί, οι ιδιοκτήτες της, θα πρέπει να της δώσουν τον κατάλληλο χρόνο προσαρμογής και επανένταξης και φυσικά να συνεχίσουν τη Θετική Εκπαίδευσή της για όσο η Τζίντζερ θα τη χρειαστεί.
Και λίγα λόγια για τον χαρακτήρα της: Η Τζίντζερ, είναι ένα βαθιά συναισθηματικό πλάσμα. Είμαι σχεδόν σίγουρη πως η εμπιστοσύνη που έδειξε στα προηγούμενα αφεντικά της και ο πόνος που εισέπραξε για αντάλλαγμα, είναι και ο λόγος που φοβάται να εμπιστευτεί ξανά. Αυτό όμως είναι που θέλει κατά βάθος. Κάποιον να εμπιστευτεί, να την αγαπήσει, να την χαιδέψει, να παίξει μαζί της (είναι τρομερηηηηή παιχνιδιάρα!).
Αναστασία Τσουλιά
Θετική Εκπαιδεύτρια Σκύλων – Hug4Dogs®”
Σε περίπτωση που ξεχάσατε τη Τζίντζερ, μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία της από την αρχή, εδώ.
2 σχόλια Κυριακή, 29/01/12
