Τα νέα του Roudi
Τρίτη, 16/05/23
Τον Οκτώβριο του 2020 έκανα την πρώτη μου γνωριμία με την Ελένη και άκουσα την ιστορία του Roudi.
Ο Roudi ήταν ένας αδέσποτος μεγαλόσωμος σκυλάκος που ζούσε με την παρέα του, την Κίρα, ένα μικρόσωμο σκυλάκι που είχε χαθεί πριν λίγο καιρό από την οικογένεια του, στην περιοχή Πυλαιώτικα του Δήμου Πυλαίας.
Εμείς σαν Φιλοζωικό είχαμε γνωρίσει αυτά τα δύο σκυλάκια που ενώ δεν ενοχλούσαν κανέναν, δέχονταν άσχημο πόλεμο από μερικούς κατοίκους της περιοχής και ο Δήμος είχε αποφασίσει να απομακρυνθούν από εκεί.
Η Ελένη, μια νέα γυναίκα χωρίς καμία εμπειρία στα ζώα, συμπάθησε τον Roudi και ήθελε πολύ να τον υιοθετήσει.
Στο διάσημα των δύο χρόνων έγιναν πολλές προσπάθειες περισυλλογής χωρίς επιτυχία. Ευτυχώς, καταφέραμε να πιάσουμε την Κίρα με την πρώτη προσπάθεια και αμέσως να της βρούμε σπίτι υιοθεσίας, αφήνοντας τον Roudi μόνο του. Όλο αυτό το διάσημα ο αγώνας της Ελένης γι’ αυτό το ζώο ήταν καθημερινός, δύσκολος και άνισος, το αποτέλεσμα όμως ήταν εξαιρετικό, γιατί η αγάπη και η υπομονή στο τέλος νίκησαν και η βοήθεια του εκπαιδευτή Βασίλη Μανόλη ήταν καταλυτική.
Τώρα ο Roudi, χαμογελαστός όπως λέει η Ελένη, είναι στο σπίτι της και απολαμβάνει τη ζεστασιά και τα χάδια μιας καινούργιας ζωής.
Ένα ζώο που για χρόνια ζούσε στο δρόμο, που είχε χαρακτηριστεί επικίνδυνο, τώρα βγαίνει βόλτα με λουρί και δεν ενοχλεί, ούτε ενόχλησε ποτέ κανένα.
Έγινε ένα θαύμα και ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στην Ελένη που τα κατάφερε όλα αυτά είναι λίγο, είναι όμως και ένα μεγάλο παράδειγμα για όλους μας.
Ελένη, να είσαι καλά μαζί με τον δικό σου πια Roudi, και καθημερινά να δίνει χαρά ο ένας στον άλλον.
Ακολουθεί το κείμενο του εκπαιδευτή Βασίλη Μανόλη, τον οποίον ευχαριστούμε πολύ.
Ο Ρούντι πριν και μετά!! Μια από τις πιο δύσκολες περιπτώσεις που έχω αναλάβει… Αφού βρισκοταν για πάνω από 5 χρόνια στο δρόμο, εχοντας κακοποιηθει από ανθρώπους και δαγκωθει πολλές φορές από αγελες σκύλων, είχε χάσει πλέον την εμπιστοσύνη του σε όλα… Ευτυχώς βρέθηκε στο δρόμο του η κυρία Μποζη που θέλησε να τον υιοθετήσει.. Τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα, αφού ο Ρούντι δεν είχε μείνει ποτέ σε σπίτι, δεν είχε βάλει ποτέ λουρί και δεν μπορούσε να εμπιστευτεί κανέναν. Από την εμπειρία μου πιστεύω ότι οι περισσότεροι κηδεμόνες θα τα είχαν παρατήσει από την πρώτη εβδομάδα.. Αυτό βέβαια δεν συνέβει ποτέ με την κυρία Ελένη, αλλά και από τη μεριά μου φυσικά δεν θα άφηνα ποτέ έναν άνθρωπο που καταβάλει τόση προσπάθεια και ενέργεια καθημερινά, ακόμα κι αν χρειαζόταν να κάνω και χίλια μαθήματα!! Ο στόχος ήταν ο σκύλος να μπορεί να δεχθεί το λουρί, να μάθει να βγαίνει βόλτες, να ξεπεράσει τις φοβίες και να γίνει λειτουργικός!! Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση σήμερα να πω ότι τα καταφέραμε!!
(αρχική ανάρτηση στη σελίδα facebook της “Αγάπης” στις 17.11.2022)
