Μανούλες γάτες…
Δευτέρα, 13/04/20
Δυστυχώς αυτές τις μέρες που όλοι τις περνάμε με σκέψεις θολές, φόβους και ανησυχίες για το αύριο, άλλα και με αναπτυγμένη την αλληλεγγύη και την αγάπη για προσφορά όπου μπορούμε, δεν γίνεται να μην αναφερθούμε και σε κάποια περιστατικά, ελπίζω να είναι περιορισμένα, που ήρθαν στην αντίληψη μου και τα οποία δεν μας τιμούν σαν ανθρώπους.
Πριν μερικές ημέρες μου τηλεφώνησαν για μια γάτα που γέννησε κάτω από μια εξωτερική σκάλα οικοδομής. Κι επειδή, όπως μου είπαν, υπήρχε θέμα αλλεργίας έπρεπε να απομακρυνθεί άμεσα παρότι βρισκόταν ξεκάθαρα σε εξωτερικό χώρο. Προσπάθησα να τους πείσω ότι η γάτα αυτή είναι μια μανούλα που προσπαθεί σε πολύ δύσκολες συνθήκες να μεγαλώσει τα μωρά της και πρέπει να της δώσουμε λίγο χρόνο ακόμη, γιατί σίγουρα πολύ σύντομα θα τα μεταφέρει σε άλλο μέρος. Δυστυχώς την επόμενη ημέρα η γάτα είχε απομακρυνθεί, δεν γνωρίζω πώς, και τα μικρά της έμειναν μόνα μέσα στο κρύο και χωρίς φαγητό. Έγινε προσπάθεια από δική μας εθελόντρια μέχρι αργά για να πιαστεί η γάτα, χωρίς όμως επιτυχία. Σήμερα μας είπαν ότι η γάτα δήθεν πήρε τα 3 μωρά, το ένα πέθανε, και έφυγε, δεν ξέρουμε προς τα που.
Ένα άλλο, παρόμοιο περιστατικό: γέννησε μια γατούλα σε ένα μπαλκόνι, ο ιδιοκτήτης πήρε τα μικρά όσο έλειπε η μαμά τους και τα κατέβασε στα σκουπίδια. Έμειναν μόνα τους όλο το βράδυ και το πρωί βρέθηκαν και αυτά πεθαμένα.
Πριν λίγο μου τηλεφώνησαν από το Κορδελιό: γατάκια νεογέννητα πεταμένα έξω από κάδο μέσα στα χόρτα. Προφανώς τα πήραν από τη μαμά τους και τα πέταξαν χωρίς ίχνος ανθρωπιάς.
Κάθε μέρα δυστυχώς γινόμαστε δέκτες τέτοιων περιστατικών και πονάμε πραγματικά. Οι γάτες είναι μάλλον για πολλούς είδος αναλώσιμο, όπως φαίνεται και από τα προγράμματα των Δήμων, αφού οι στειρώσεις γι’ αυτές είναι πολύ περιορισμένες. Οι άνθρωποι όμως που ασχολούνται και αγαπούν και αυτά τα ζώα κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για τη σίτιση τους και προπαντός για στειρώσεις που τις περισσότερες φορές τις αντιμετωπίζουν μόνοι τους, εφ’όσον ο Δήμος δικαιολογεί ελάχιστες. Αυτήν την εποχή, το γνωρίζουμε όλοι μας, οι γάτες παρ’ όλα τα προβλήματα του κορονοϊού, ζευγαρώνουν και γεννούν. Αυτά τα ζώα στην απελπισία τους να βρουν ένα ασφαλές μέρος, για να προστατέψουν τα μικρά τους, γεννούν σε απίθανες, και πολλές φορές απαγορευμένες, τοποθεσίες, π.χ. σε ένα μπαλκόνι στον πρώτο όροφο, σε μια μεγάλη γλάστρα, σε κάποια αυλή, σε αποθήκες, σε φωταγωγούς, κάτω από αυτοκίνητα, σε υπόγεια… Όλα αυτά τα μέρη ελέγχονται από τον άνθρωπο, ο οποίος, τις περισσότερες φορές, τα θεωρεί απαγορευμένα για άλλους εκτός από το ίδιο. Οπότε, είναι σύνηθες, όταν συναντήσει κανείς ένα τέτοιο όμορφο θέαμα, όπως είναι μια μαμά γάτα που θηλάζει τα μωρά της, αντί να υποκλιθεί με σεβασμό σε αυτό το θαύμα της φύσης, να μη διστάσει να τα πετάξει, χωρίς τύψεις, κυριολεκτικά στα σκουπίδια.
Αισθάνθηκα την ανάγκη να τα γράψω όλα αυτά, με την ελπίδα να ευαισθητοποιηθούν κάποιοι άνθρωποι και να μάθουν να σέβονται την διαφορετικότητα στη ζωή. Ας μην ξεχνάμε ότι δικαιώματα δεν έχουμε μόνο εμείς, αλλά και τα ζώα. Ας ελπίσουμε ότι όταν τελικά, σύντομα ελπίζω, θα βγούμε από αυτήν την κρίση, θα είμαστε καλύτεροι, από κάθε άποψη.
Καταχωρήθηκε στην κατηγορία: Άρθρα
