Το Εφετείο σκότωσε τις ελπίδες μας!

Πέμπτη, 2/07/09

Πριν από μερικούς μήνες είχαμε, νομίζω, χαρεί όλοι μας με τη σωστή απόφαση που πήρε το Δικαστήριο για την υπόθεση του ζεύγους, το οποίο δηλητηρίασε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης περίπου τριάντα γάτες.

Η απόφαση ήταν αυτή που προέβλεπε ο Νόμος, γιατί αυτή τη φορά υπήρχαν όλα τα πειστήρια: Οι μάρτυρες που είδαν, και τα αποτελέσματα του τοξικολογικού ελέγχου.

Στο Εφετείο όμως που συνεδρίασε στις 30.6.2009 φαίνεται πως ούτε η μαρτυρία της κυρίας που είδε και κατέθεσε με μεγάλη σοβαρότητα και ευθύνη το συμβάν, ούτε τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων από τα δύο περιστατικά που συνέβησαν μέσα σε ένα μήνα, δεν τους έβαλαν σε σκέψη για να δώσουν και αυτοί τη σωστή λύση. Το ότι πέθαναν με φρικτούς πόνους τριάντα άκακα ζώα από το χέρι αυτών που θέλουν να ονομάζονται άνθρωποι, δεν το αξιολόγησαν. Απλά έκριναν με μεγάλη ευκολία και τους απήλλαξαν των κατηγοριών λόγω αμφιβολιών.

Και μετά μιλάμε για πολιτισμό. Μιλάμε για σεβασμό. Μιλάμε για αξιοπρέπεια. Όλα αυτά που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο.

Πώς θα συνετιστούν αυτοί που πρέπει, εάν ο Νόμος δεν εφαρμόζεται αμείλικτα στους παραβάτες, που με τον άκρατο εγωισμό τους σκοτώνουν και καταστρέφουν όλα όσα τους περιβάλλουν, χωρίς να σκέπτονται ούτε τις συνέπειες και φυσικά ούτε το μέλλον των παιδιών τους;

Απογοήτευση λοιπόν και για την Δικαιοσύνη που τόσο εύκολα απαλλάσσει τους δολοφόνους των ζώων.

Ενημέρωση (6.7.2009): Σας παραθέτουμε ένα σχετικό σχόλιο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το οποίο μας έστειλε η Ιφιγένεια.

“Θέλω να καταθέσω ένα “αισιόδοξο” σχόλιο με αφορμή την απογοητευτική απόφαση του Δικαστηρίου:
Η Δικαιοσύνη στη χώρα μας είναι ούτως ή άλλως ανεπαρκής. Το ζητούμενο είναι να γίνεται όλο και περισσότερο συνείδηση στους έλληνες – αν όχι να αγαπούν – τουλάχιστον να αφήνουν τα ζώα στην ησυχία τους. Διαπιστώνω ότι αυξάνονται σιγά – σιγά οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για αυτά, ο καθένας με τον τρόπο του, αλλά  ένας απαράδεκτος αν υπάρχει σε κάθε γειτονιά τα καταστρέφει όλα. Η δύσκολη αυτή κατηγορία των θρασύδειλων εμποδίζεται μόνο από το φόβο της τιμωρίας, είναι όμως και επιρρεπής στα μηνύματα της τηλεόρασης, κυρίως των μεγάλης ακροαματικότητας καναλιών.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι η συνείδηση του κόσμου και στο θέμα αυτό μπορεί σταδιακά να διαμορφωθεί όλο και προς το καλύτερο, εφόσον ΤΟ ΛΕΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ! Σε αυτήν την κατεύθυνση επιτυχία μπορεί να έχουν από εξειδικευμένα μηνύματα της κρατικής τηλεόρασης μέχρι κάκιστης ποιότητας πρωινάδικα.
ΝΑΙ. Εφόσον ο κόσμος έμαθε να χρησιμοποιεί τους κάδους ανακύκλωσης, μπορεί να μάθει και να σέβεται τα ζώα. Ότι είναι αυτονόητο.
Θα μου πείτε: «για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή» (Ελύτης).
Θέλει, ναι!!!“

Μοιραστείτε το στο Facebook!

Καταχωρήθηκε στην κατηγορία: Άρθρα,Διάφορα-Νέα