Αρχεία Ιουλίου, 2008
Είναι η δύσκολη εποχή τους!
Όλα τα μικρά γατάκια που γεννήθηκαν πριν 1-2 μήνες, έχουν πλέον μεγαλώσει και βγαίνουν στους δρόμους ψάχνοντας την τροφή τους. Ξεπροβάλουν τα όμορφα κεφαλάκια τους, αγνοώντας τους πολλούς κινδύνους που παραμονεύουν παντού, κι όλα αυτά για μια μικρή λαχταριστή μπουκίτσα.
Για να μη μαζεύουμε, λοιπόν, πτώματα από όλα αυτά τα μικρά γατάκια ή από μανούλες που σκοτώνονται, ψάχνοντας να ταίσουν τα μικρά τους, πρέπει να σκεφτούμε περισσότερο τη λύση των στειρώσεων. Όσοι από εμάς ταίζουμε γάτες και αδυνατούμε να τις στειρώσουμε, ας επικοινωνήσουμε με κάποιο Φιλοζωικό Σωματείο ή έναν κτηνίατρο, και ας ζητήσουμε τη βοήθειά τους.
Επίσης, αυτό τον καιρό δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις νεογέννητων παρατημένων σε κάποιο κάδο σκουπιδιών. Φρικτό και φοβερό! Υπάρχει άραγε συνείδηση στους ανθρώπους που τα πετούν με αυτό τον τρόπο, οδηγώντας τα σε σίγουρο θάνατο; Το βέβαιο είναι ότι θα κριθούν και αυτοί, όπως όλοι μας, για τις πράξεις τους.
Αν λοιπόν τύχει να μαζέψετε ένα ή περισσότερα πεταμένα νεογέννητα, προσπαθήστε να μη τα φορτώσετε σε κάποιον άλλο. Ας γίνουμε οι ίδιοι εθελοντές, βοηθώντας τα όσο περνάει από το χέρι μας. Ειδικά τα νεογέννητα θέλουν πολλή φροντίδα, ειδικό γάλα, περιποιήσεις που στην αρχή σίγουρα θα μας δυσκολέψουν λιγάκι.
Πιστέψτε μας όμως, η χαρά που θα πάρετε βοηθώντας κάποιο ζώο που έχει ανάγκη, είναι μεγάλη.
Τρίτη, 29/07/08
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους όσοι βοήθησαν στο δύσκολο χειμώνα που μας πέρασε, προσφέροντας εθελοντικά για τα ζώα μας.
Φέτος είχαμε πολλά κουτάβια, και αυτό τον καιρό μικρά γατάκια που δέχθηκαν και δέχονται τις φροντίδες μας, ώσπου να είναι σε ηλικία υιοθεσίας.
Ευχαριστούμε λοιπόν πολύ τη Δάφνη, τη Δώρα, τη Βούλα, την Εύη, το Μενέλαο, το Νίκο, τη Ζωή, την Εύη, τη Μαρία, την Ειρήνη, τη Φαίη και όσους άλλους επικοινώνησαν μαζί μας, ψάχνοντας τρόπους να βοηθήσουν. Χωρίς τη βοήθεια όλων μας, δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Κι εμείς, επειδή είμαστε αισιόδοξοι ότι κάτι αλλάζει με τα ζώα, περιμένουμε καλύτερες μέρες στο μέλλον!
Ευχόμαστε σε όλους καλό καλοκαίρι και καλή ξεκούραση!
Δευτέρα, 28/07/08
Οι υιοθεσίες των ζώων γενικά είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση.
Στόχος μας πάντα είναι να βρούμε μια ανάδοχη οικογένεια που να θέλει συνειδητά να αποκτήσει ένα ζώο. Κι αυτό σημαίνει ότι θα αναλάβει να φροντίζει για πολλά χρόνια, με ότι αυτό συνεπάγεται, το ζωάκι που θα διαλέξει.
Ως νέοι ‘γονείς’, κάποιες πρώτες δυσκολίες είναι λογικές - η αγάπη μας για το νέο μέλος της οικογένειάς μας, όμως, αρκεί για να τις ξεπεράσουμε.
Κι εμείς, κάθε φορά που καταλαβαίνουμε ότι άνοιξε ακόμα μία ζεστή αγκαλιά για ένα από τα ζώα μας, δεν μπορεί παρά να είμαστε πολύ χαρούμενοι!
Έχουμε, λοιπόν, κι εδώ στην Ελλάδα υιοθεσίες που μας αφήνουν άφωνους κυριολεκτικά. Και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε να τις πολλαπλασιάσουμε, κάτι που θα μας χαροποιήσει αλλά και θα μας κάνει ακόμα περισσότερο περήφανους!
Μερικές από τις πιο πρόσφατες υιοθεσίες μας ήταν της Τζούλιας από τη Δήμητρα, της Τζίνας από το Λευτέρη, και του Woofi από τη Λίνα.
Χαρείτε τες!
Ο Λευτέρης ταξίδεψε από την Αθήνα για να υιοθετήσει τη Τζίνα!
Η Λίνα μας έστειλε με υπερηφάνεια το πορτραίτο από τα 4-μηνα γενέθλια του Woofi!
Ενώ η Δήμητρα έγραψε, μαζί με τις φωτογραφίες της Julia που μας έστειλε: “Είναι καταπληκτική! Όλοι δεν τη θεωρούμε το κατοικίδιο ή απλώς τη σκυλίτσα μας αλλά ένα αναπόσπαστο (πλέον) κομμάτι της οικογένειάς μας! Για το μόνο πράγμα που μετανιώνω είναι που δεν έκανα αυτή την κίνηση νωρίτερα.“
Αν έχετε και σεις φωτογραφίες από κάποιο ζώο που υιοθετήσατε από εμάς, και θα θέλατε να τις μοιραστείτε μαζί μας, θα χαρούμε πολύ αν μας τις στείλετε στο e-mail spazth@hotmail.com
Παρασκευή, 25/07/08
Τώρα το καλοκαίρι, που η ζέστη συχνά είναι αφόρητη, που συνηθίζουμε να αφήνουμε πόρτες και παράθυρα ανοιχτά, ενώ ο κόσμος που κυκλοφορεί στους δρόμους είναι πολύ περισσότερος, πρέπει να είμαστε διπλά προσεκτικοί με τα ζώα που φροντίζουμε. Η πείρα μας λέει ότι αυτή την εποχή κακοποιούνται τα περισσότερα ζώα, με διάφορους - συχνά φρικτούς - τρόπους, κι αυτό γιατί κυκλοφορούν κι αυτά, σαν ελεύθερα που είναι, χωρίς να υποψιάζονται το μίσος από τη μεριά πολλών “πολιτισμένων” ανθρώπων.
Αρχίζουν πάλι οι καυγάδες για τις τροφές που “μολύνουν” το περιβάλλον, για το νερό που μονίμως το χύνουν, και είμαι σίγουρη ότι όλοι μας βιώνουμε κάποιες αρκετά δυσάρεστες καταστάσεις. Αυτό, φυσικά, είναι ελληνικό φαινόμενο, όταν σε πολιτισμένες χώρες, όπως π.χ. στη γειτονική Ιταλία, και συγκεκριμένα στη Ρώμη, κάθε γειτονιά φροντίζει (τάισμα και νερό) τα αδέσποτά της, κι έτσι τα ελέγχει καλύτερα, τόσο στην υγεία τους, όσο και στον αριθμό τους.
Αντί λοιπόν όλοι αυτοί να καθίσουν και να σκεφτούν ότι η φροντίδα των αδέσποτων είναι ευθύνη όλων μας, και ότι όλοι εμείς που με κάποιο τρόπο ασχολούμαστε με τα αδέσποτα στην ουσία υποκαθιστούμε το κράτος, μας πυροβολούν και μας προπηλακίζουν.
Εμείς πώς πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε; Διατηρώντας τη ψυχραιμία μας, με υπομονή και με αντιπαράθεση επιχειρημάτων (σχετικών με το Νόμο 3170), και, αν χρειαστεί, τηλεφωνώντας επί τόπου το 100. Το θέμα των αδέσποτων είναι πολύ σοβαρό, κι έτσι πρέπει να το βλέπουμε για να πάμε όλοι μας μπροστά.
Εννοείται ότι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην καθαριότητα - ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να δίνουμε δικαιώματα, αποφεύγοντας πεταμένα χαρτιά ή σακούλες. Επίσης, ιδανικό θα ήταν να μεταθέσουμε λίγο το ωράριο της σίτισης, αργότερα προς το βράδυ - όσο λιγότεροι μας βλέπουν, τόσο καλύτερα είναι για την ασφάλεια των ζώων.
Κλείνοντας, είναι απαραίτητο να τονίσουμε ότι δεν χρειάζεται ούτε πανικός, ούτε φόβος. Ταίζοντας τα αδέσποτα, δεν κάνουμε κάποιο έγκλημα. Καλή δύναμη σε όλους!
Πέμπτη, 24/07/08
Είναι 8 πανέμορφα κοριτσάκια που γεννήθηκαν πριν 3 εβδομάδες σε εργοτάξιο της J&P Άβαξ στον Ασπρόπυργο κάτω από ένα κοντέινερ. Προς το παρόν τα φροντίζει η μαμά τους και οι φιλόζωοι υπάλληλοι της εταιρείας.
Πρέπει όμως να βρουν σπίτι γιατί ο χώρος έχει κινδύνους και το έργο (άρα και η φροντίδα) τελειώνει.
Αν ενδιαφέρεστε πραγματικά να υιοθετήσετε ένα από τα κοριτσάκια μας, επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 6972-204490, 210-6129305 (κ. Αλέξανδρος Συρεγγέλας).
Τρίτη, 22/07/08
Η Εύα χάθηκε στις 14/07/08.
Είναι ενός έτους και κατι, και το κεφαλάκι της είναι ελαφρώς πιο άσπρο απ’όσο φαίνεται στη φωτογραφία.
Το ένα της μάτι έχει μια γαλάζια βούλα, και το ένα της αυτακι ειναι πεσμενο.
Φοραει μωβ λουρακι χωρις κανενα αλλο διακριτικο και συχναζε προς τον Αγιο Παντελεημονα (Αθήνα).
Όποιος τύχει να τη δει κάπου εκεί γύρω, ας επικοινωνήσει στα τηλέφωνα
2109002114
2105769133
6937473951
Παρασκευή, 18/07/08
Ο Jerry και η Dolly (Pearly), όπως τους βρήκαμε στις καινούριες οικογένειές τους στη Γερμανία.
Ήταν ένα ταξίδι χωρίς πρόγραμμα που μας έδωσε όμως μεγάλη χαρά γιατί συναντήσαμε δύο από τα σκυλάκια μας που υιοθετήθηκαν στην Γερμανία.
Επειδή το θέμα με τις υιοθεσίες των ζώων στη Γερμανία αμφισβητείται από μερικούς, θα ήθελα να καταθέσω τις δικές μου εμπειρίες.
Η προσπάθεια που γίνεται από πολλούς φιλόζωους να στείλουν ζώα στο εξωτερικό για υιοθεσία ξεκινά από την μεγάλη ανάγκη να εξασφαλίσουν σ’αυτά μια καλύτερη ζωή. Δυστυχώς, εδώ στην Ελλάδα παρ’όλες τις προσπάθειες και τα μέτρα που πήρε το κράτος με τον Νόμο 3170, τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμα ικανοποιητικά. Οι γνωστοί άγνωστοι εξακολουθούν προκλητικά να δηλητηριάζουν, εξακολουθούν να πετούν στους κάδους κουτάβια και γατάκια σε άθλιες συνθήκες, εξακολουθούν να προπηλακίζουν και να δημιουργούν αμέτρητα προβλήματα σε όλους εμάς που προσπαθούμε να τα κρατήσουμε στη ζωή. Έτσι καταφεύγουν πολλοί σε αυτό το μέσο της υιοθεσίας που είναι πραγματικά μια μεγάλη ανακούφιση γι’αυτούς.
Η υιοθεσία εδώ στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη, γιατί οι Έλληνες στη μεγάλη τους πλειοψηφία δεν είναι ακόμα έτοιμοι γι’ αυτήν. Αρχικά όλοι δείχνουν ενθουσιασμένοι με το ζώο που διαλέγουν, μπορεί, όμως, να το εγκαταλείψουν με την πρώτη δυσκολία στο δρόμο, έχοντας ήσυχη την συνείδηση τους. Όπως μπορεί και να το επιστρέψουν μετά από λίγες μέρες ή και μήνες ακόμη, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο.
Όταν λοιπόν ένα φιλόζωος ψάχνει τρόπους να σώσει ένα ζώο, και να κάνει αυτό που έπρεπε να είχε κάνει η πολιτεία, αναγκαστικά καταφεύγει και στη υιοθεσία του εξωτερικού. Εξάλλου ο Νόμος 3170 δεν το απαγορεύει, εφόσον τηρηθούν ορισμένες συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Όταν λοιπόν φεύγουν ζώα μέσω Σωματείων και πηγαίνουν σε άλλα Σωματεία του εξωτερικού για υιοθεσία δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ο Νόμος στην Γερμανία απαγορεύει την ευθανασία και το μόνο που μπορεί να συμβεί εάν κάποιο ζώο δεν υιοθετηθεί, είναι να παραμένει στο καταφύγιο. Οι Γερμανοί είναι πολύ συνειδητοποιημένοι με το θέμα αυτό, αναλαμβάνουν πλήρως τις ευθύνες τους, και τα αδέσποτα, φυσικά, που υπάρχουν μετρούνται στα δάχτυλα μας.
Δεν πιστεύω ότι οι Έλληνες αγαπούν λιγότερο τα ζώα. Απλώς δεν μας βοηθούν οι Νομοί και το κράτος σε αυτό το πολύ δύσκολο έργο. Γι′αυτό πρέπει να απαιτούμε πολύ περισσότερα. Περισσότερη ενημέρωση και οπωσδήποτε βελτίωση της Νομοθεσίας.
Είναι και οι διάφοροι μεγάλοι φιλοζωικοί Οργανισμοί του εξωτερικού που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα όπως οι GAWF και GAR, των οποίων το έργο και η βοήθεια είναι πολύτιμη για εμάς που προσπαθούμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο την ζωή των ζώων στο τόπο μας.
Υπάρχει όμως και η διαφορετική άποψη για τις υιοθεσίες των ζώων στο εξωτερικό – ότι πηγαίνουν για πειράματα ή οτιδήποτε άλλο. Η θέση μας όμως είναι, ότι όποιος έχει στοιχεία τα οποία μπορεί να αποδείξουν τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς, έχει ηθική υποχρέωση να τα παρουσιάσει, γιατί όλοι εμείς που πραγματικά αγαπάμε τα ζώα, θέλουμε περισσότερο από κάθε άλλον να ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει.
Στη Γερμανία είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ και κάποια καταφύγια και να συνομιλήσω με τους υπευθύνους. Σχεδόν κάθε πόλη έχει τα καταφύγια της, είτε κρατικά, είτε ιδιωτικά. Το κράτος βοηθά και στηρίζει τις προσπάθειες, καλύπτοντας κατά ένα μεγάλο μέρος τα έξοδα τους. Οι τροφές και τα διάφορα αναλώσιμα είναι σχεδόν όλα απο δωρεές εταιριών. Και φυσικά υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι που αφήνουν σημαντικά χρηματικά ποσά για τη λειτουργία των καταφυγίων.
Στόχος και δικός μας, λοιπόν, πρέπει να είναι να περιορίσουμε τα αδέσποτα με τη σωστή ενημέρωση του κόσμου, αλλά και με στειρώσεις. Και μελλοντικά, πρέπει να δημιουργήσουμε καταφύγια με σωστές προδιαγραφές για να μπορούν κάποια άρρωστα και εγκαταλελειμμένα ζώα να έχουν την περίθαλψη που τους αρμόζει.
Αντί λοιπόν να μαλώνουμε και να κατηγορούμε ο ένας των άλλον, ας δουλέψουμε όλοι σκληρά και ας απαιτήσουμε από το κράτος να δει το πρόβλημα των ζώων με ευθύνη και σοβαρότητα, και όχι μόνο με λόγια.
Πέμπτη, 10/07/08
