Η Βίκυ, η σκυλίτσα
Η Βίκυ, η σκυλίτσα, ζούσε εδώ και επτά χρόνια με την κα. Αγαθή στη Θεσσαλονίκη. Την είχε βρει ο γιος της, εγκαταλελειμμένη στο Σιδηροδρομικό Σταθμό. Οι δυο τους αποφάσισαν να κρατήσουν και να μεγαλώσουν τη Βίκυ, και όταν αυτή γέννησε ένα σκυλάκι, τον Μούργο, τον κράτησαν και αυτόν με πολλή αγάπη.
Δυστυχώς, όμως, ο γιος της κυρίας Αγαθής πέθανε πριν από τρία χρόνια και η γιαγιά, όντας μια μεγάλη γυναίκα, ζούσε πολύ δύσκολα, πάντα όμως με την παρέα της Βίκυς και του Μούργου - με τα δύο παιδιά της, όπως χαρακτηριστικά έλεγε.
Όλοι εμείς που βοηθούσαμε τα δύο αυτά σκυλιά στη στείρωση, στις τροφές και τα φάρμακα, θέλαμε πολύ να βρούμε μια οικογένεια, ικανή να τα δεχθεί και να τα αγαπήσει, όπως η γιαγιά Αγαθή. Ήταν, όμως, πολύ δύσκολο, και είχαμε μεγάλη στεναχώρια, γιατί δεν θέλαμε να μείνουν στο δρόμο, εφόσον κάποια στιγμή η γιαγιά δεν θα μπορούσε να τα φροντίσει όσο καλά θα ήθελε και η ίδια. Και τότε, εντελώς ξαφνικά, έγινε το θαύμα! Δεχθήκαμε ένα τηλεφώνημα από την Αθήνα, και συγκεκριμένα από την κυρία Τέτα, η οποία είχε δει τη φωτογραφία της Βίκυς σε κάποιο σχετικό περιοδικό, και ζήτησε να την υιοθετήσει.
Προτιμούσαμε, φυσικά, να υιοθετηθούν γιος και μητέρα μαζί, επειδή όμως κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αποφασίσαμε με την γιαγιά Αγαθή να στείλουμε τη Βίκυ στην Αθήνα. Η κυρία Τέτα, πολύ ευαίσθητη και ευγενική, μας είχε πείσει από όλες τις συζητήσεις που είχαμε κάνει, ότι η Βίκυ θα περνούσε καλά μαζί της.
Η στιγμή του αποχωρισμού ήταν πολύ, πολύ δύσκολη. Η γιαγιά δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυα της. Είχε μεγαλώσει τη Βίκυ από μωρό. Ο γιος της, ο Μούργος, την έψαχνε παντού και ήταν πολύ λυπημένος.
Η Βίκυ ταξίδευσε στην Αθήνα με μια καλή μας φίλη, τη Δάφνη, και από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους, η κυρία Τέτα και η Βίκυ έγιναν αχώριστες! Ήταν σαν να γνωρίζονταν χρόνια. Είναι πλέον παντού μαζί και η μία βοηθάει την άλλη στα προβλήματά τους.
Ευχαριστούμε από καρδιάς την κυρία Τέτα γιατί δέχθηκε να αναλάβει και να φροντίσει με μεγάλη καλοσύνη ένα σκυλάκι αρκετά μεγάλο σε ηλικία. Όπως, όμως, πολύ σωστά λέει και εκείνη, όλα ξεπερνιούνται αν κανείς αγαπά πραγματικά τα ζώα. Ευχόμαστε το παράδειγμα της να βρει και άλλους μιμητές και φυσικά να είναι μαζί και καλά πολλά πολλά ακόμα χρόνια.

3 σχόλια Κυριακή, 25/11/07