Να ‘ταν μόνο ο καύσωνας…

Αυτές τις δύσκολες μέρες του καλοκαιριού, μαζί με εμάς τους ανθρώπους, υποφέρουν πολύ και τα αδέσποτα, τα οποία περιφέρονται περίλυπα χωρίς να έχουν, τις περισσότερες φορές, τη δυνατότητα να δροσίσουν λίγο έστω και το στοματάκι τους - πόσο μάλλον όταν ορισμένοι “καλοί άνθρωποι″ αδειάζουν τα κουπάκια από το νερό που κάποιοι φιλόζωοι τοποθετούν με αγάπη σε διάφορα μέρη.

Τα φιλοζωικά σωματεία προσπαθούν πάντα να βοηθήσουν. Όμως, γι′ αυτά τα περιστατικά που αυτό τον καιρό είναι πάρα πολλά, χρειαζόμαστε την ουσιαστική βοήθεια όλων σας.

2 σχόλια Κυριακή, 29/07/07

Θερμή παράκληση

Λίγο νεράκι σε σκιερά σημεία για να δώσουμε εμείς οι πολιτισμένοι άνθρωποι δροσιά και κουράγιο σε όλα αυτά τα αδέσποτα ζώα που περιφέρονται περίλυπα και υποφέρουν όσο κι εμείς από τον καύσωνα.

Πρόσθεσε σχόλιο Τρίτη, 24/07/07

Μήπως είδατε την Πέρσα;

Λάβαμε την παρακάτω επιστολή από φίλη μας, και τη δημοσιεύουμε με την ελπίδα να βρεθεί η γλυκιά Πέρσα.

Χαθηκε η Πέρσα μας στην Αθήνα (στο Κάτω Χαλάνδρι, στις 10/7/2007), ένα ημίαιμο θηλυκό λαμπραντόρ - γκόλντεν ριτριβερ με μπεζ - καφέ ανοιχτό τρίχωμα και άσπρη κοιλίτσα. Φορούσε 3 περιλαίμια, 1 μπλε και 2 αντιπαρασιτικά. Όποιος γνωρίζει κάτι ας επικοινωνήσει με το 6947941494.

Ευχαριστούμε.

Πρόσθεσε σχόλιο Παρασκευή, 20/07/07

Κι όμως συνέβη σε παιδικό σταθμό…

Σ’αυτόν τον παιδικό σταθμό που οι φωνούλες των παιδιών ακουγόταν χαρούμενες, έμελλε να συμβεί μια πράξη ντροπής. Εκεί, από χρόνια, ζούσαν κι έπαιζαν στα χορτάρια, τρώγοντας σαύρες, φίδια και ποντίκια, μερικά ανυποψίαστα γατάκια. Μέχρι την ημέρα που κάποιοι υπεύθυνοι αποφάσισαν πως δικαίωμα να περπατούμε σ’άυτή την αυλή έχουμε μόνο εμείς οι άνθρωποι, και όχι τα υπόλοιπα τετράποδα ζωντανά. Έτσι, με τον πιο απλό και εύκολο τρόπο έριξαν τη φόλα. Βρήκαμε τα κορμάκια τους σκόρπια, εδώ κι εκεί, στην προσπάθειά τους να σωθούν. Σώθηκε ένα μόνο γατάκι, μικρό κι ανήμπορο, φοβισμένο και πεινασμένο, σκαρφαλωμένο στο φράχτη - έψαχνε τη μάνα του, μάταια όμως.

Και η απορία μας, Γιατί;

Στην Ελλάδα του 2007 συμβαίνουν τέτοια περιστατικά ντροπής καθημερινά. Να συμβεί όμως σε έναν παιδικό σταθμό, όπου οι υπεύθυνοι οφείλουν να διαπαιδαγωγήσουν με αγάπη αυτά τα παιδάκια; Μετά πώς μπορούμε εμείς να ελπίζουμε σε μια καλύτερη κοινωνία; Η σκέψη αυτή μας γεμίζει απελπισία κι αγανάκτηση.

Οι υπεύθυνοι που πήραν αυτή την απαράδεκτη απόφαση, έπρεπε, σαν πολιτισμένοι άνθρωποι, να ψάξουν για τη σωστή λύση του “προβλήματος”. Να απευθυνθούν στο Δήμο, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τα αδέσποτα, να γίνουν στειρώσεις ώστε να αποφευχθεί ο πολλαπλασιασμός που πιθανόν να δημιουργεί το πρόβλημα.

Τέτοιες πράξεις ντροπής δεν μας τιμούν ως ανθρώπους, και προπαντός δεν επιτρέπεται, σε καμία περίπτωση, να δίνουμε τέτοια παραδείγματα στα παιδιά μας.

(φωτογραφίες των άψυχων ζωντανών βρίσκονται στη διάθεσή μας, επιλέξαμε, όμως, να μη τις δημοσιοποιήσουμε.)

1 σχόλιο Τρίτη, 10/07/07